تقدیم به تو...

این دسته گل تقدیم به تو...

دوست داشتم اولین حرفم بعد از مدت ها این باشه! حالا تو می تونی یه بازدیدکننده رهگذر و راه یافته به اینجا از طریق حلقه های لینک سایت ها باشی، یا یه کسی که یه مطلب و جستجو کرده تو گوگل و به اینجا رسیده! چرا راه دور؟ تو می توی کاربر سایت باشی. یا شایدم کسی که همیشه می یاد اینجا ولی عضو نمیشه هیچ وقت. و یا تو می تونی یه دوست قدیمی باشی!  به هر حال هرکسی که هستی و به یه نحوی اومدی اینجا این دسته گل تقدیم به تو که اومدی تو خونه ی دل من...

از این ها بگذریم تو این پست چیزی خاصی نخواهید دید پس اگر حوصله نداری بیش از این نخون متن هام رو. من فقط دارم می نویسم چون یه مدتی هست هیچی ننوشتم از دست نوشته های خودم. و الانم دارم مثل دستگاه سی دی پلیر که باید هر از مدتی ازش کار کشید تا جوهرش خشک نشه می نویسم تا یادم نره منم یه روزی می یومدم کلی صحبت می کردم! نظر می دادم در مورد این و اون. نمی دونم چی شد که یه مدته وقفه افتاده تو صحبت کردنم. انگار برام هیچی اهمیت سابق و نداره. دلم هوای زمستون و کرده اگه راستش و بخوای. دلم هوای بارون کشیده. من باروووون می خوام!

گرمای امسال بیشتر از هر سال تنم و سوزوند. هیچ وقت اینجوری به استیصال در نیومده بودم از شدت گرما! همیشه عادت داشتم تو آخر نوشته هام متن آهنگی رو که داشتم گوش می دادم و بنویسم. اما حالا که آهنگ بی کلامه چه کنم؟ پس به همین راحتی خداحافظ! مثل همیشه.