 |
این نوشته مختص کاربران سایت تنهایی می باشد!
بعضي چيزها براي ما آدمها خاطرهانگيز است. مثل خاطرات دوران كودكي، محلهاي كه در آن زندگي كردهايم يا مدرسهاي كه در آن درس خواندهايم و... ميشود جز خاطرات شخصي هر آدمي، اما بعضي از اين خاطرات جنبه عمومي دارند و براي يك جمعيت يا يك ملت خاطره ميسازد، مثلا مثل اذان مرحوم مؤذنزاده اردبيلي يا ربناي محمدرضا شجريان. اما همين خاطرات شخصي و يا جمعي كه جنبه نوستالوژيك يافتهاند، ميتوانند با يك اتفاق تلخ، آن اهميت و جايگاه قبلي خود را از دست بدهند. مثلا اينكه بشنويد خواننده محبوب شما، سفره دلش را پيش دشمنان گشوده و با آنها همزبان شده است، آن خاطرات شيرين ديگر به تلخي خواهد گراييد و حس بياعتمادي جاي خاطرات و علايق شما را خواهد گرفت.
عضو شويد
[ بازگشت ]
در موتور جستجو گر سرچ کن هفته نامه پنجره
sanaz2fan