آخرین نوشته سال 1388

عیده و امسال عیدی ندارم                         گذاشتی رفتی عزیزم من بیقرارم
عیده و امسال تنهای تنها                           به جای عیدی عزیزم من تو رو میخوام
از وقتی رفتی غمگینه خونه                        گریم میگیره با هر بهونه
رفتی و موندم با این همه درد                      هرگز نمیشه فراموشت کرد

نمی دونم چرا هر سال نزدیک عید به یاد آهنگ "عیدی ندارم" از منصور می افتم!   انگار عید نوروز هر سال باید این و گوش بدم چند بار. این شعر به یاد زلزله بم خونده شد. دی ماه 1382 واقعا جان سوز بود. روح همه جانباختگانش شاد. را اینقدر راه دور؟ تا سال پیش خیلی ها پیش ما بودن که امسال نیستن!  واقعا باید بهش فکر کرد. نه واسه غم و غصه خوردن. واسه اینکه این احتمال و بدیم که شاید سال دیگه هم ما نباشیم! و تلاش کنیم خوب باشیم واسه خودمون و دیگران.  هرچی به لحظات تحویل سال نزدیکتر می شیم بیشتر دلم می گیره. چرا؟!

پی نوشت: ببخشید که تو این لحظه ها هم غم و غصه دست از سر این دل من بر نمی داره! حالا که ناراحتتون کردم یه لطف کنید و یه فاتحه هدیه کنید به تمام رفتگان و گذشتگانی که قبلا تو همچین لحظاتی کنار ما بودند اما حالا بهار عمرشون تموم شده... محتاج و چشم به راه ما هستند.