عکس شهید!

 
چهارشنبه شیراز بارونی بود. خیلی هوا توپ بود. جاتون خالی. صبح سوار یه تاکسی شدم که خودم و برسونم دانشگاه واسه امتحان. یه جوونه راننده اش بود و آهنگ علی تکتا رو سیستمش داشت می خوند. یه لحظه عکس یه شهید کنار آینه جلو ماشین دیدم. پیش خودم گفتم چه کار خوبی کرده! چرا؟!   راننده تاکسی به نظرم یکی از مظلوم ترین قشر های جامعه است. البته همیشه تو همه چیز استثنا هایی هست. ولی واقعا از اون افرادی هستن که روزی با هزار نفر برخورد دارن. خدا صبرشون بده. با آدم خوش خلق و بد خلق و دیوونه و عاقل و مهندس، دکتر و روانپزشک تا کارمند و زن خونه دار و ... و و و... خلاصه باید صبور باشن. شاید این وسط نگاه کردن به عکس یه شهید خیلی بهشون قوت قلب و آرامش بده. جوونی که برای آزادی این میهن رفته جنگیده. این اوج وفاداری یه جوونه برای ملت و میهنش. این کم ترین کاره که یه عکس از اون ها همیشه جلو چشم هامون باشه تا یادمون نره آرامش الان و از کجا آوردیم. می تونه کمک کنه بهمون آرامش بگیریم که واقعا دنیا ارزش خیلی از جر و بحث های مارو نداره. و خیلی نتیجه های دیگه! پس شما هم عکس یه شهید و همیشه همراهتون داشته باشید (به نظر من) یا یه جا که بیشتر نگاه می کنید نصب کنید. کاری به حرف دیگران نداشته باشید که چی میگن. به انسانیت فکر کنید! قدر دانی، تشکر و... آرامش!
 

پی نوشت یک: البته فکر کنم هیچ کدومتون به نصیحتم گوش نکنید چون خودم هنوز بهش عمل نکردم!!!

پی نوشت دو: من آخر نفهمیدم روحیه مذهبی دارم یا مدرن و امروزی به اصطلاح! یه جا عکس دختر نیمه عریان (به قول بعضی از برادر ها که بهم تذکر میدن) میزارم تو سایت یه جا عکس شهید آوینی. سایت هم روحیه اش مثل خودمه. همه چیز توش پیدا میشه. به نظر شما روحیه و طبع من چطوریه؟ بهم میشه گفت بچه بسیجی؟ یا میشه گفت بچه سوسول؟