عمريست تا به راه غمت رو نهاده ايم
روی و ريای خلق به يک سو نهاده ايم
طاق و رواق مدرسه و قال و قيل علم
در راه جام و ساقی مه رو نهاده ايم
هم جان بدان دو نرگس جادو سپرد هايم
هم دل بدان دو سنبل هندو نهاد هايم
عمری گذشت تا به اميد اشارتی
چشمی بدان دو گوشه ابرو نهاده ايم
ما ملک عافيت نه به لشکر گرفته ايم
ما تخت سلطنت نه به بازو نهاده ايم
تا سحر چشم يار چه بازی کند که باز
بنياد بر کرشمه جادو نهاده ايم
بی زلف سرکشش سر سودايی از ملال
همچون بنفشه بر سر زانو نهاده ايم
در گوشه اميد چو نظارگان ماه
چشم طلب بر آن خم ابرو نهاده ايم
گفتی که حافظا دل سرگشت هات کجاست
در حلقه های آن خم گيسو نهاده ايم
M2mahak