باران خوبی باریده بود و مردم دهکده شیوانا به شکرانه نعمت باران و حاصل خیزی مزارع عصر یک روز آفتابی در دشت مقابل مدرسه شیوانا جمع شدند و به شادی پرداختند. تعدادی از شاگردان مدرسه شیوانا هم در کنار او به مردم پراکنده در دشت خیره شده بودند. در گوشه‌ای دو زوج جوان کنار درختی نشسته بودند و آهسته با یکدیگر صحبت می‌کردند. آنقدر آهسته که فقط خودشان دوتایی صدای خود را می‌شنیدند. در گوشه‌ای دیگر دو زوج پیر روبه‌روی هم نشسته بودند و در سکوت به هم خیره شده و مشغول نوشیدن چای بودند. در دوردست نیز زن و شوهری میانسال با صدای بلند با یکدیگر گفت‌وگو می کردند و حتی بعضی اوقات صدایشان آنقدر بلند و لحن صحبتشان به حدی ناپسند بود که موجب آزار اطرافیان می‌شد.

انیشتين مى‌گفت: «آنچه در مغزتان مى‌گذرد، جهانتان را مى‌آفريند.» استفان کاوى (از سرشناس‌ترين چهره‌هاى علم موفقيت) احتمالاً با الهام از همين حرف اينشتين است که مى‌گويد: «اگر مى‌خواهيد در زندگى و روابط شخصى‌تان تغييرات جزيى به وجود آوريد به گرايش‌ها و رفتارتان توجه کنيد. اما اگر دلتان مى‌خواهد قدم‌هاى کوانتومى برداريد و تغييرات اساسى در زندگى‌تان ايجاد کنيد بايد نگرش‌ها و برداشت‌هايتان را عوض کنيد.» او حرفهايش را با يک مثال خوب و واقعى، ملموس‌تر مى‌کند...

در آخرین نظر سنجی سایت از شما خواسته بودم که سطح کیفی سایت و بگید. که دوست دارید تو چه حالی باشه! غمگین، شاد و یا ... 53 نفر یا به عبارت دیگه 51.96% تا الان به "فقط غمگیم بمونه" رای دادن. این میزان رای مشخص کننده ی راه من در آینده خواهد! از همه شما دوستان متشکرم که در این نظر سنجی شرکت کردید. نظر سنجی جدید به راه افتاده. خوشحال می شم من و راهنمایی کنید. خواهشمندم هنگام ثبت نظر خود چند خطی هم در قسمت نظرات به صورت مکتوب نظر خود را بیان کنید.

امشب فهمیدم گاهی پشت چراغ قرمز هم موندن می تونه یکی از نعمت های الهی باشه...! آخه همیشه پشت چراغ قرمز کلی خود خوری می کنم تا تموم شه. بزار تعریف کنم چی شد. با مامانم داشتم تو خیابون می رفتم یه پرایدی هم جلومون بود. یه پراید شخصی سفید رنگ که پشتش یه جوون نشسته بود. جلو هرکی می رسید می زد رو ترمز. خیابونم نسبتا تنگ بود. آخر یه بار زد ترمز منم خیلی آروم سپر ماشینم خورد تو سپر ماشینش. (خیلی آروم). دیدم پیاد شد نگاه ماشینش کرد! منم پیاده شدم با داد و بیداد گفتم "مگه تو تاکسی هستی که فرت و فرت می زنی رو ترمز؟ (ادب و داشته باشید) خوب برونش دیگه. چه مسخره بازی هست درآوردی و ...." طرف گفت نباید فاصله ارو رعایت کنی؟ منم گفتم "............." خلاصه دیگه هیچی نگفت و رفت سوار شد.

همیشه دستی تو نوشتن داشت. نمی دونم چرا اما انگار وقتی می نویسه برامون بهتره براش تا رو در رو بهمون بگه. پدرم و می گم. این دومین نامه اش تو طول زندگی هست که بهم می ده. امشب از سر شب دیدم داره می نویسه و حس ششم ام هم بهم گفت یه ربطی به من داره. تا اینکه مامانم با سه برگ کاغذ اومد تو اتاق و گفت این از طرف پدرته منم نمی دونم چی توشه! نامه اش شش صفحه بود اما خیلی خلاصه. پر از نصیحت و صحبت و آیه و حدیث. اما بهم گفت برو نامه شماره سی و یکم نهج و البلاغه ارو بخون پسرم (تو نامه اش). منم رفتم خوندم یه خورده اش رو و از بس زیبا بود برای شما هم آوردم تا بخونید. یه کم طولانی هست اما واقعا ارزش خوندن داره. تو این نامه اش خیلی کمتر از نامه قبلی برام صحبت کرده بود. اما آخرش اشکم در اومد...