ببخش اگه تو گریه هام، دو رنگی و ریا نبود اگر که دستام مثل تو، با کسی آشنا نبود
ببخش اگر تو عشقمون، کم نمیذاشتم چیزی رو
ببخش که یادم نمی ره، اون روزای پاییزی رو
ببخش اگه تو قصه امون، دو رنگ و نامرد نبود ببخش که عاشقت بودم، خسته و دلسرد نبودم
ببخش که مثل تو نشد خیانت و یاد بگیرم
اگر که گفتم به چشام، بذار واسه تو بمیرم
دلم گرفت ای هم نفس
پرم شکست تو این قفس
تو این غبار تو این سکوت
چه بی صدا نفس نفس
از این نامهربونی ها دارم از غصه می میرم
رفیق روز تنهایی یه روز دستاتو می گیرم
تو این شب گریه می تونی پناه هق هقم باشی
تو ای همزاد همخونه چی میشه عاشقم باشی