پروردگارم، من آن بنده روسیاهی هستم که بهترین شبهایت را نیز به غفلت گذراندم ... تنها تو صدایم را می شنوی آن زمان که می خوانمت که خدای خوبم . مرا به عقوبت غفلتم دچار مکن . سرنوشتم را به لطف و برکت خویش آن گونه نما که با آن به تو نزدیکتر شوم . تو هر زمان صدایم را می شنوی...قبول آنچه خیر و صلاح من در آن است را برایم آسان فرما . معرفت و فهم آن را به من عطا کن و اینها را سببی ساز برای خشنودی خویش. آمین ای مهربانترین مهربانان.

به نام خداوند بخشنده مهربان, خالق آسمانها و زمین , خالق هستی و جنبندگان .. آفریدگار توانا و بی همتا , هم او که انسان را آفرید و بین او و جفتش مودت و دوستی برقرار نمود . حمد و سپاس بی پایان او را که به واسطه رحمت واسعه خود نعمات بی نظیرش را بر ما ارزانی داشت , شکر آنها بر ما واجب گشت تا خالق هستی را بشناسیم و در برکاتش اندیشه کنیم . خداوندی که برای هدایت بندگان پس از رسول آخرینش , محمد مصطفی- که درود دو عالم بر او باد، دوازده ستاره درخشان و خورشید عالم تاب را یکی پس از دیگری از ذزیه پاک بانوی هر دو جهان، فاطمه زهرا، مقرر نمود و عالم را به نورشان روشن ساخت. پس اینان بزرگواران عالمند و خوبان وسروران هر دو جهان.

پروردگارا , تو را به پاکی این خانواده قسم می دهم که مرا تنها مگذار . دراصلاح امورم مرا یاری کن . به من کمک کن تا به اصلاح آنچه که می توانم تغییر دهم بپردازم و آنچه را نمی توانم در آن تغییری ایجاد کنم بپذیرم . خداوندا کمکم کن تا به تزکیه نفس خویش مسلط گردم. مرا راهنمایی کن عوض دیدن عیبهای دیگران به درون خود بنگرم و امر خود را سامان دهم . خدایا , از تو مدد می خواهم در بهره گیری از صبر در زندگی ...که فرمودی "کمک بگیرید از صبر و نماز , که آن بسیار دشوار است مگر بر فروتنان ". پس از تو یاری می طلبم , ای که در همه حال ملجأ و پناه منی . به من صبری عطا کن که با آن از اشتباه دیگران چشم بپوشم و در تغییر امور تعجیل نکنم . خدایا , مرا یاری کن در فرو خوردن خشم , بسامان کردن کار بندگان , برملا کردن پسندیده ها و پوشاندن کارهای ناپسند , نرمخویی و فروتنی و خوش رفتاری و بردباری و خوشرویی , و پیشی گرفتن در فضیلتها , و سرزنش نکردن دیگران , و اندک شمردن کردار و کفتار نیک خود , اگرچه بسیار باشد , و بسیار شمردن کردار و گفتار بد خویش , اگرچه اندک باشد.

خدایا ... من آن نیستم که همه می پندارند.تنها تو آگاهی و من که به راستی درون من چیست . خدایا تو مرا نزد همگان خوب و شایسته جلوه دادی و من بهتر از هر کس می دانم که شایسته آن نامهای نیکو نبودم ... اما با دریای لطف تو چه می توان کرد ؟ پروردگارم ... چگونه می توانم در برابر عظمت تو فریاد برارم و تقاضای ذلت کنم .. و به همگان بگویم که من آن نیستم که مرا می خوانید ... اما آنگاه که تو مرا اینگونه می خواهی ناچیز ترین سپاسم در برابر تو سکوت من است ...شکر ...

خدایا... آنقدر دلم تنگ بود که نمی توانستم برایت حتی بنویسم ... آنقدر دلم تنگ بود که کلمات دلتنگیم در صفحه ذهنم بارها و بارها سریع تر از کاغذ می گذشتند و انگشتانم برای نگاشتن عمق دلتنگیم یاری نمی کردند ... آنقدر دلم تنگ بود که هرگاه به سختی دستانم روی حروف می لغزیدند تا کمی از دلتنگیم بکاهند چشمانم دیگر یاری نمی کردند ... انگار که همه چیز و همه کس دست به دست هم داده بودند تا دلتنگی هایم را فقط و فقط تو بشنوی و بدانی ...

دست هام آماده نوشتن، دکمه های کیبورد آماده ی یک فشار، و سینه ام پر از حرف... حرف هایی از همه جا و به وسعت هیچ جا! عجیب تر و بیشتر از هرچه فکر کنی دلم تنهایی کشیده. دلم تنهایی کشیده. دلم تنهایی کشیده. و هزار بار دلم تنهایی کشیده... اینقدر که هیچ کس باورش نمی شه. خسته از تموم بازی های روزگار. روزگاری که غریب است نازنینم. روزگاری که همه توش عالم هستیم و بی عمل، زنبوریم و بی عسل. خدایا خوشحالم که تورو دارم. تو نبودی من می مردم. هرکی تورو از داست داد مرد. اگه جسمش هم حرکتی داشت روحش مرده بود. چقدر دلم گریه کشیده. خدایا دوست دارم محکم بگیرمت تو بغلم یا تو من و بگیری تو بغلت تا واست گریه کنم، همه دلتنگی هام و عقده هام خالی کنم. اما نیستی. همیشه بین دستام خالیه. خیلی دوستت دارم. به خاطر امتحان های زندگی و مشکلاتم نیست که دوستت دارم. به خاطر این دوستت دارم که خدای منی. وقتی می بینم می گی هرکی به حرفم گوش کنه می برمش بهشت بهم بر می خوره. چی فکر کردی پیش خودت؟