چندی پیش ، مجله ی موفقیت با آقای دکتر مهدی دوایی ، روان شناس بزرگ ایرانی ، مصاحبه ای ترتیب دادند با عنوان " در جست و جوی آرامش از دست رفته " . آنچه در زیر به حضور شما می رسد ، یادداشتی است که از دل مصاحبه بیرون کشیده شده است :
می‌خواهم درباره قانونی بگویم که نه قانون من و ما، که قانون کاینات است. یعنی قانونی است که کاینات، بر اساس آن سرشته شده.  قانونی که مایه ی آرامش و تکامل است. برای رسیدن به آرامش راستین و اصیل، باید چرخه‌ای را طی کنیم که چهار مرحله دارد که عبارتند از:

مرحله اول

ما می‌خواهیم یک رفتار خوب و آرامش بخش را در خودمان ایجاد کنیم. باید این کار، در مرحله اول با تشویق و تنبیه‌های کوتاه مدت همراه باشد. یعنی اگر کاری، در راستای هدف مورد نظر من مربی صورت گرفت، سریع و بعد از تمام شدن کار، تشویقی برای آن در نظر بگیریم و برعکس.

انیشتين مى‌گفت: «آنچه در مغزتان مى‌گذرد، جهانتان را مى‌آفريند.» استفان کاوى (از سرشناس‌ترين چهره‌هاى علم موفقيت) احتمالاً با الهام از همين حرف اينشتين است که مى‌گويد: «اگر مى‌خواهيد در زندگى و روابط شخصى‌تان تغييرات جزيى به وجود آوريد به گرايش‌ها و رفتارتان توجه کنيد. اما اگر دلتان مى‌خواهد قدم‌هاى کوانتومى برداريد و تغييرات اساسى در زندگى‌تان ايجاد کنيد بايد نگرش‌ها و برداشت‌هايتان را عوض کنيد.» او حرفهايش را با يک مثال خوب و واقعى، ملموس‌تر مى‌کند...

پی نوشت: دیروز وقت غروب که از راه دانشگاه بر می گشتم اینقدر دلم گرفته بود که رفتم جای همیشگی. جایی که برام پر از احساس و زندگیه. رفتم سر مزار حافظ. خیلی با صفا و خوشکل شده بود. واقعا دل آدم و با خودش می برد. فضای معنوی خاصی حاکم بود و صدای موزیک سنتی که تو فضا می پیچید اونجارو مثل بهشت کرده بود. هروقت می رفتم با سکوت و خلوتش خیلی حس خاصی بهم دست می داد اما دیروز یه کم بیش از حد شلوغ بود. انگار هنوز مهمون های نوروزی از شیراز دل نکندن!  با قدم زدن تمام خاطرات خودم و زنده کردم و برگشتم خونه...  اما هنوز تو حس و حال اونجام.

براي همه لحظات جادويي متشكرم !