کوه و می زارم رو دوشم، رخت هر جن گو می پوشم، موج و از دریا می گیرم، شیره ی سنگ و می دوشم، میارم ماه و تو خونه، می گیرم بادو نشونه، همه ی خاک زمین و، می شمارم دونه به دونه، اگه چشمات بگن آره هیچ کدوم کاری نداره....  دنیا رو کولم می گیرم، روزی صد دفعه می میرم، می کنم ستاره ها رو، جلوی چشات می گیرم، چشات حرمت زمینه، یه قشنگ نازنینه، تا اگه می خوای نذارم، هیچ کسی تو رو ببینه، اگه چشمات بگن آره هیچ کدوم کاری نداره!

سراب رد پای تو کجای جاده پیدا شد، کجا دستات و گم کردم که پایان من اینجا شد، کجای قصه خوابیدی که من تو گریه بیدارم؟، که هر شب حرم دستات و به آغوشم بدهکارم!، تو با دلتنگی های من تو با این جاده همدستی، تظاهر کن ازم دوری، تظاهر می کنم هستی، تو آهنگ سکوت تو، به دنبال یه تسکینم، صدایی تو جهانم نیست فقط تصویر می بینم، یه حسی از تو در من هست، که می دونم تورو دارم، واسه برگشتنت هر شب، در هارو باز می زارم...

بیچاره من که بعد تو آواره می شم                 باورم نمی شه که رفتی از پیشم
روزا می گذشتن برام اما به سختی                اومدم به دیدنت اما تو رفتی
چاره ی درد من ، مرگم رسیده                       اینجا حتی قبله هم صبرم نمی ده
اومدم نذارم عشقتو ببازی                             اما این رسمش نبود مهمون نوازی
می میرم، اگه از تو نشونی نمونه عزیزم           می سوزم، تو نیای چشمام و من به در می دوزم
می میرم، نگو رفتن من واست فرقی نداره        من میرم، اما گریه نکن دیگه فایده نداره

داری می گذری از من، داری رد می شی آسون، حرفی برات ندارم، بغضمو کردی پنهون، اشکام و در میاری ولی انگار نه انگار، دستام و بگیر تو دستات برای آخرین بار، یه لحظه چشماتو ببند ، شاید منو یادت بیاد، همون که بهش گفتی یه روز ، جای تو هیچ کس نمیاد، این شعر عاشقونه نیست ، یه التماس خوب من، غرور رو گریه می کنم ، نشکن من و، پسم نزن، چند بار باید به چشم تو بشکنم، آروم بگیری، بگو چقدر گریه کنم تا دیگه از پیشم نری، بگو چقدر اشک بریزم تا منو تنها نذاری، دارم به چشمات باج می دم تا تو بگی دوسم داری...

در این دنیا تک و تنها شدم من، گیاهی در دل صحرا شدم من، چو مجنونی که از مردم گریزد، شتابان در پی لیلا شدم من... چه بی ثمر می خندم، چه بی ثمر می گریم، به ناکامی چرا رسوا شدم من، چرا عاشق چرا شیدا شدم من، من آن دیر آشنا را میشناسم، من آن شیرین ادا را می شناسم، من آن زود آشنا را می شناسم، محبت بین ما کار خدا بود، از اینجا من خدا را می شناسم، خوش آن روزی، که این دنیا سر آید، قیامت با قیام محشر آید، بگیرم دامن عدل الهی، بپرسم کام عاشق کی بر آید؟؟؟