تلخ

قهوه تلخ!

قهوه تلخ برنامه جدید سایت تنهایی است! برنامه ای برای گفتن شما از روز های تلخ و شیرین زندگی...  تصمیم به ایجاد بخش جدید در سایت کردم که در اون فقط نوشته های شما قرار می گیره. از تجربه های مفیدی که در طول زندگی به دست آوردید و دوست دارید به گوش دیگران برسونید. اولین نوشته این بخش به زودی قرار می گیره تا متوجه درون مایه ی اون بشید. شما می تونید نوشته هاتون رو از طریق ایمیل سایت به اطلاع من برسونید. همونطور که گفتم این بخش مخصوص کاربران هست و کسانی که به سایت میان. توجه کنید که باید دست نوشته هاتون و بفرستید برای این بخش. با دیدن اولین نوشته این بخش بیشتر متوجه خواهید شد.

نمونه نوشته هایی که دیگران به این بخش ارسال کردند رو از اینجا مطالعه کنید

چاه بدبختی

آدم بی اعتقادی نبودم ، هیچی هیچی که نداشتم لااقل یه نمازی می خوندم و یه سجده ای می کردم، نمی دونم چی شد که یه دفعه اسیر این دام شدم افتادم تو چاهی که آروم آروم، با دستای خودم کندمش. چاهی که من اسمش و میذارم چاه بدبختی، چاهی که هنوز دارم واسش تاوان پس میدم...  آه...آه...امان از تنهایی ...    تنهایی یه جوون هم می تونه اونو به اوج ببره و هم میتونه به پستی و ذلت بکشونه، هم می تونه یه نعمت باشه هم می تونه نکبت باشه! اگه تنهاییت رو تو بغلت بگیری، با خدات تقسیمش کنی، باهاش حرف بزنی، واسش ایمیل بزنی ،sms بزنی ،قربون صدقش بری، اون وقته که خوشبختی به همین راحتی... آقاجون مگه خوشبختی چیه ؟؟؟ جز احساس رضایت از خودت و زندگی، خوب این دقیقا همون چیزیه که خدا بهت میده..." رضایت قلبی"...یعنی تو دلت از خودت راضی راضی هستی... آخ که اگه این حس و از خدات بگیری چه آرامشی داری تو زندگیت، چه انرژی داری واسه درس خوندن و کار کردن...!!!  شاید واسه یه مدت کوتاه این حس و چشیدم... حسی که دعا میکنم فقط یه بار دیگه با تموم وجودم درکش کنم...

کاش غصه تموم می شد

کاش غصه تموم می شد، کاش گریه نمی کردم
من باعث و بانی شم، دنبال کی می گردم
تقصیر خودم بوده، هرچی که سرم اومد
از هرچی که ترسیدم، عیناً به سرم اومد
تا حس من و دیدی احساس خطر کردی
تا رازم و فهمیدی دنیا رو خبر کردی
این حادثه ی تلخ و از چشم تو می دیدم
تو روی تو دنیا بود من پشت تو جنگیدم