صحبت

دلتنگی های یک بنده!

خدایا... آنقدر دلم تنگ بود که نمی توانستم برایت حتی بنویسم ... آنقدر دلم تنگ بود که کلمات دلتنگیم در صفحه ذهنم بارها و بارها سریع تر از کاغذ می گذشتند و انگشتانم برای نگاشتن عمق دلتنگیم یاری نمی کردند ... آنقدر دلم تنگ بود که هرگاه به سختی دستانم روی حروف می لغزیدند تا کمی از دلتنگیم بکاهند چشمانم دیگر یاری نمی کردند ... انگار که همه چیز و همه کس دست به دست هم داده بودند تا دلتنگی هایم را فقط و فقط تو بشنوی و بدانی ...

خدایا...

خدایا ... من آن نیستم که همه می پندارند.تنها تو آگاهی و من که به راستی درون من چیست . خدایا تو مرا نزد همگان خوب و شایسته جلوه دادی و من بهتر از هر کس می دانم که شایسته آن نامهای نیکو نبودم ... اما با دریای لطف تو چه می توان کرد ؟ پروردگارم ... چگونه می توانم در برابر عظمت تو فریاد برارم و تقاضای ذلت کنم .. و به همگان بگویم که من آن نیستم که مرا می خوانید ... اما آنگاه که تو مرا اینگونه می خواهی ناچیز ترین سپاسم در برابر تو سکوت من است ...شکر ...

مرا تنها مگذار...

به نام خداوند بخشنده مهربان, خالق آسمانها و زمین , خالق هستی و جنبندگان .. آفریدگار توانا و بی همتا , هم او که انسان را آفرید و بین او و جفتش مودت و دوستی برقرار نمود . حمد و سپاس بی پایان او را که به واسطه رحمت واسعه خود نعمات بی نظیرش را بر ما ارزانی داشت , شکر آنها بر ما واجب گشت تا خالق هستی را بشناسیم و در برکاتش اندیشه کنیم . خداوندی که برای هدایت بندگان پس از رسول آخرینش , محمد مصطفی- که درود دو عالم بر او باد، دوازده ستاره درخشان و خورشید عالم تاب را یکی پس از دیگری از ذزیه پاک بانوی هر دو جهان، فاطمه زهرا، مقرر نمود و عالم را به نورشان روشن ساخت. پس اینان بزرگواران عالمند و خوبان وسروران هر دو جهان.

پروردگارا , تو را به پاکی این خانواده قسم می دهم که مرا تنها مگذار . دراصلاح امورم مرا یاری کن . به من کمک کن تا به اصلاح آنچه که می توانم تغییر دهم بپردازم و آنچه را نمی توانم در آن تغییری ایجاد کنم بپذیرم . خداوندا کمکم کن تا به تزکیه نفس خویش مسلط گردم. مرا راهنمایی کن عوض دیدن عیبهای دیگران به درون خود بنگرم و امر خود را سامان دهم . خدایا , از تو مدد می خواهم در بهره گیری از صبر در زندگی ...که فرمودی "کمک بگیرید از صبر و نماز , که آن بسیار دشوار است مگر بر فروتنان ". پس از تو یاری می طلبم , ای که در همه حال ملجأ و پناه منی . به من صبری عطا کن که با آن از اشتباه دیگران چشم بپوشم و در تغییر امور تعجیل نکنم . خدایا , مرا یاری کن در فرو خوردن خشم , بسامان کردن کار بندگان , برملا کردن پسندیده ها و پوشاندن کارهای ناپسند , نرمخویی و فروتنی و خوش رفتاری و بردباری و خوشرویی , و پیشی گرفتن در فضیلتها , و سرزنش نکردن دیگران , و اندک شمردن کردار و کفتار نیک خود , اگرچه بسیار باشد , و بسیار شمردن کردار و گفتار بد خویش , اگرچه اندک باشد.