فیلم

 
تازگی‌ها فیلم «سرآغاز» (inception) به کارگردانی کریستوفر نولان را دیدم و از نظر روان‎شناسی خیلی برایم جذاب بود. فیلم درباره قدرت ذهن است. به خواننده‌های شما هم پیشنهاد می‌کنم این فیلم را تماشا کنند. فیلم یک‌جور سفر به رؤیاست. این‌که ما رؤیا می‌بینیم یا جهانْ رویاست. ما در جهان هستیم یا جهان در ماست؟ تخیل اصلی فیلم همین موضوع است؛ بحث فضاهای ذهنی و قدرت آن. اگر ما فاقد این ذهنیت باشیم، هرگز جهان را نمی‌شناسیم. چراکه ادراک جهان، وابسته به ذهن و اصالت آن است. در روان‎شناسی این مبحث گسترش می‎یابد و مفهوم ناخودآگاه پیدا می‌کند. این فیلم نیز بر اساس قدرت ذهنی ساخته شده و زمان‌ها را به‎واسطه این قدرت ذهنی به‎هم می‌ریزد. «سرآغاز» زمان و مکان و علت و معلول روزمره را به‎هم می‌ریزد. زمان و مکان در فیلم، دلایل خاص خود را دارد؛ نه آن‎چه در عینیت وجود دارد و برای ما ملموس است. درواقع به روابط دیگری که در انطباق با زندگی معمولی ما نیستند، می‌پردازد و علت و معلول را به هم می‌ریزد. مثل رؤیا که زمان و مکان و قواعد دیگری دارد و شما در آن واحد در مکانی هستید و نیستید. فیلم منهای ویژگی‌های بصری سینمایی خلاقیت جالبی دارد و از نظر مفهومی قابل‎تأمل است.
 

فیلمی که دیگه الان قدیمی شده ولی موضوع این فیلم هیچ گاه قدیمی نمیشه. واسه همینه که اومدم بهتون توصیه کنم اگر این فیلم و هنوز ندیدید تماشاش کنید. چرا که شما پدر و مادر های آینده خواهید بود و لازم هست نکاتی رو در زندگی بدونید... داستان دختری است به اسم مریم که پدرش باهاش خیلی بد رفتاری می کنه و زیر مشت و لگد هاش خردش می کنه همیشه...  البته این فیلم به درد کسایی می خوره که از خدشه دار شدن روحیه اشون نگران نشن. چرا که شاید بر وفق مراد شما فیلم جلو نره. از طرف دیگه همین ویژگی باعث زیبایی فیلم و هرچه واقعی تر شدن اون میشه. گرچه این فیلم واقعیت محض بعضی از خانواده های ماست! از بازیگران این فیلم میشه اشاره کرد به شریفی نیا و گلشیفته که هر دو بازی بسیار عالی دارن در فیلم. اگر علاقه داشتید می تونید در انجمن در قسمت نقد فیلم یک تاپیک برای نقد و بررسی این فیلم باز کنید.