نقد

بیا تا برایت بگویم...

دست هام آماده نوشتن، دکمه های کیبورد آماده ی یک فشار، و سینه ام پر از حرف... حرف هایی از همه جا و به وسعت هیچ جا! عجیب تر و بیشتر از هرچه فکر کنی دلم تنهایی کشیده. دلم تنهایی کشیده. دلم تنهایی کشیده. و هزار بار دلم تنهایی کشیده... اینقدر که هیچ کس باورش نمی شه. خسته از تموم بازی های روزگار. روزگاری که غریب است نازنینم. روزگاری که همه توش عالم هستیم و بی عمل، زنبوریم و بی عسل. خدایا خوشحالم که تورو دارم. تو نبودی من می مردم. هرکی تورو از داست داد مرد. اگه جسمش هم حرکتی داشت روحش مرده بود. چقدر دلم گریه کشیده. خدایا دوست دارم محکم بگیرمت تو بغلم یا تو من و بگیری تو بغلت تا واست گریه کنم، همه دلتنگی هام و عقده هام خالی کنم. اما نیستی. همیشه بین دستام خالیه. خیلی دوستت دارم. به خاطر امتحان های زندگی و مشکلاتم نیست که دوستت دارم. به خاطر این دوستت دارم که خدای منی. وقتی می بینم می گی هرکی به حرفم گوش کنه می برمش بهشت بهم بر می خوره. چی فکر کردی پیش خودت؟

اسلام مكتب يا دين؟

این نوشته مختص کاربران سایت تنهایی می باشد!

مكتب مفهومي مدرن است كه خاستگاهش فرانسه است. لغت اِكُل در فرانسه، ترجمه‎اش مي‎شود مكتب و مدرسه. اين يك نوع سازمان‎گرايي دانشي و معرفتي است كه بايستي چهارچوب‎‎‎هاي مفهومي را با هم مرتبط كند. در اين ساختار يك نوع مدرنيسم وجود دارد، تمام مفاهيم متعين، مشخص و روشن هستند و يك مانيفست ارائه مي‎شود كه در آن مفاهيم با هم ارتباط پيدا مي‎كنند. با بررسي ريشه اين مفهوم، درمي‎يابيم كه برخاسته از كليساگرايي فرانسوي‎هاست. چرا ‎كه 80 تا 90 درصد فرانسوي‎‎‎ها كاتوليك هستند. و اين كاتوليسم در دولت‎گرايي فرانسوي تجلي پيدا كرده است كه ما اسم آن را مي‎گذاريم سوسياليسم. همان چپ‎گرايي (مهد چپ فرانسه است برعكس راست كه ريشه در آلمان دارد). كاتوليسم فرانسه در يك نوع سكولاريزم تبيين شده است كه همان سوسياليزم و جامعه‎گرايي است كه از آن يك نوع سازمان دانشي درمي‎آيد كه نامش را گذاشته‎اند مدرسه كه در فرانسه مي‎گويند: اكل. پس اين اكل ريشه در يك نوع ساختار و ايدئولوژي دارد، مبناي فكرشناسي دارد. يعني يك چهارچوب فكري دارد كه بر مدرسه تأثير مي‎گذارد. اين برمي‎گردد به يك نوع چهارچوب‎‎‎هاي فكري متعين كه تابع آن اكل است. آن چهارچوب فكري، اكل را تشكيل مي‎دهد و يك نوع استبداد و تعين شديد را بر اين چهارچوب فكري تحميل مي‎كند. به‎طور كلي در آن‎چه ما مكتب مي‎ناميم؛ مهم‎ترين مسئله، تعين است. و ما مي‎خواهيم بررسي كنيم كه اين تعين تا چه اندازه در دين وجود دارد. اين تعين تابع جهان‎پديداري است كه در فارسي به اشتباه ترجمه شده است به جهان‎ديني. آن ايدئولوژي از آن جهان‎پديداري به‎وجود مي‎آيد و آن جهان‎پديداري از نوع زندگي انسان‎‎‎ها به‎دست مي‎آيد. يعني اين‎كه چه نگاهي به زندگي و حيات دارند، جهان‎پديداري‎شان را شكل مي‎دهد.

اندر احوالات طرح کتاب من!