نوشته

آخرین نوشته سال 1388

عیده و امسال عیدی ندارم                         گذاشتی رفتی عزیزم من بیقرارم
عیده و امسال تنهای تنها                           به جای عیدی عزیزم من تو رو میخوام
از وقتی رفتی غمگینه خونه                        گریم میگیره با هر بهونه
رفتی و موندم با این همه درد                      هرگز نمیشه فراموشت کرد

نمی دونم چرا هر سال نزدیک عید به یاد آهنگ "عیدی ندارم" از منصور می افتم!   انگار عید نوروز هر سال باید این و گوش بدم چند بار. این شعر به یاد زلزله بم خونده شد. دی ماه 1382 واقعا جان سوز بود. روح همه جانباختگانش شاد. را اینقدر راه دور؟ تا سال پیش خیلی ها پیش ما بودن که امسال نیستن!  واقعا باید بهش فکر کرد. نه واسه غم و غصه خوردن. واسه اینکه این احتمال و بدیم که شاید سال دیگه هم ما نباشیم! و تلاش کنیم خوب باشیم واسه خودمون و دیگران.  هرچی به لحظات تحویل سال نزدیکتر می شیم بیشتر دلم می گیره. چرا؟!

یاد دوران

چهارده سال است که می خندی در این قاب.. هنوز جوان مانده ای...!
چهارده سال است که می گریم بر این قاب ..چه قدر پیر شده ام...!

با من بمان و هیچگاه از کنارم نرو...

با من بمان و هیچگاه از کنارم نرو...  تو باشی من نفس میگیرم ، تو باشی من جانی تازه میگیرم...  با من باش ، تا آخرین نفس ، تا لحظه ای که جان دارم عزیزم...  ای تمام هستی ام تو تمام زندگی منی ، با من بمان و زندگی را از من نگیر!  مگر به جز تو چه کسی در این دنیا دارم ؟  تو تنها کسی هستی که دیوانه وار دوستش دارم ، تو تنها کسی هستی که همدم شب و روزم و رفیق لحظه های زندگی ام است ...  ای همدم شب و روزم با رفتنت شبهایم را بی مهتاب و روزهایم را مثل شبهایم نکن !  ای رفیق لحظه های زندگی ام ، این لحظه های زیبای با تو بودن را از من نگیر !   همه دلخوشی ام تویی ، بهترین لحظه زندگی ام آن لحظه است که در کنار تو هستم و  در آن چشمهای زیبایت نگاه میکنم و آرام با صدای آهسته میگویم که دوستت دارم عزیزم...